þiir da¤ð
osman sarð
                                                                    I. 
                                                                    Bugün de akþam oldu 
                                                                    Bir yaprak daha düþtü topra¤a 

                                                                    Çðkarken hðzla merdivenleri gördüm 
                                                                    Tüm basamaklarð tükenmiþ ömrün 

                                                                    Henüz iþin baþðndayðm ben 
                                                                    Yeni oturmuþum bu dünya sofrasðna 

                                                                    Üç kez çðkmadðm dünya da¤larðna 
                                                                    Bir avuç bahar yaþamadðm daha 

                                                                    Dðþarð çðkmak istiyorum þimdi 
                                                                    Bir tay gibi koþmak istiyorum kðrlarda 

                                                                    Gülle karþðlayðn gülerek karþðlayðn eþlerinizi 
                                                                    Çocuklarð sevin ölümlü dünyadðr dünya 

                                                                    Dðþarda 
                                                                    Bir bahar güneþi vurmuþ da¤lara 

                                                                    Bir yanarda¤ patlamðþ sanki 
                                                                    Ðçimde acð sa¤naklarð 

                                                                    Da¤lara çðkðn yüce da¤lara çðkðn benim için 
                                                                    Seyredin nasðl akðyor ðrmak denize
II. 
Akþamlarð 
Evde baba bekleyen çocuklara 

Ölümü nasðl açðklasðn þimdi 
Anne bu zarif çocuklara 

Biz yine geç kaldðk tðrmandðk Beylerbeyi yokuþlarðnð 
Sen erken çðkmðþsðn yola yine erkenden karþðladðn bizi 

Ðstanbul'da suyu çekilmiþ çeþmeler gibi 
Öyle kurumuþ dudaklarð 

Koþan at yeleleri sanki siyah saçlarð 
Gözleri tarifsiz Osmanlð gözleri 

Bir þiir da¤ð devrildi kalbim 
Bir hazine gömdün bugün topra¤a 

Derin serviler altðna 
Zarif bir can bðraktðn